×

Please choose your language

لطفا زبان خود را مشخص کنید

×
We use cookies to ensure you get the best experience on our website. Ok, thanks Learn more
× im only responsible for what i say not for what you understand
×

آدرس وبلاگ من

cardinal.gegli.com

آدرس صفحه گوهردشت من

gegli.com/cardinal2

لیست دوستان

× Access to this person's groups list is not allowed for anybody

سوررئال

هر عادتی گرفتاری دارد چه خودخواسته باشد چه ناخواسته .هر روز صبح که عقربه های ساعت به پنج می رسند،ترسو می شوم - نمی دانم چرا - اما کلاغ ها درِ گوشم غار غار کنان خبر می دهند که جنازه ات را توی میدونِ شهر،لاشخورها چند ساعتی است - نمی دانم چند ساعت - روی دست هایشان گرفته اند و می رقصند.لاشخورهایی که دهانشان خونی،پر و بالشان بنفش و چشمانشان بارونیست.
خودتان را به آن راه می زنید، ساعت ها می نشینید و باهم آتش را کشف می کنید! سیگارت را که برایت آتش زد، وسط آن پُک اولی یا دومی، خودت را لوس مي كني و می گویی: حالا بیا با هم راز خلقت و تولید مثل را کشف کنیم...
خودم را به آن راه می زنم، تلویزیون را روشن می کنم، جسد های اتو کشیده و بعضا شیکی را می بینم که از جلوی چشمم رژه می روند و به من و شلوارک و خشتکِ سوراخم پوزخند می زنند و می خواهند که خودشان را فرو کنند؛ فرو کنند به همان گوشه ای از ذهنم که تو خالی اش گذاشته ای. زود تلویزیون را خاموش می کنم، می روم سرِ یخچال و چند جرعه ای آب خنک می نوشم -  از بطری، بدون لیوان - همانطور که تو دوست نداری... بعد می روم که بخوابم ولی از دیوار پشت کمدِ لباس، صدای زن همسایه است که مزاحمم شده و توجه ام را جلب می کند؛ صدای زن همسایه به اوج می رسد؛ صدایش به اوج می رسد یا خودش - نمی دانم-
خودتان را به آن راه می زنید، ساعت ها کنار هم می خوابید، با خصوصی ترین جاهای هم وَر می روید تا با هم راز خلقت و تولید مثل را کشف کنید! کسی آن سوی دیوار انگار تلویزیون را خاموش می کند؛
لب هایش را روی لبهایت فشار می دهد و می گوید: هیس...! نمی خواهم آدمک آنسوی دیوار صدای تو را برای نشنیدن صدای دلتنگی اش بهانه کند... و تو می خندی!
خودم را به آن راه می زنم و به روی خودم نمی آورم که این صدای خنده ی توست، صدایی که روی خاطره ی آغوشم، بر لباس های من خیلی وقت است جامانده،و حالا تو سیگارت را توي بغل آن نره خر کشیده یا نکشیده، میان پُک چهارم یا پنجم- نمی دانم - درون همان لیوانی که من دوستش دارم، خاموش می کنی؛ همان لیوانی که الان دیگر مال توست؛ می دانی که من همیشه بطری را ترجیح می دهم، حداقل مزه ی گسِ خاکستر ته سیگار نمی دهد...
هر روز ساعت پنج، دَمِ ساکنِ صبح که همه ترسو می شوند و من به دلِ گوینده ی رادیو می اندازم تا لابه لای خبر ترافیکِ ، غیرت کرده و برای 1بار هم که شده اعلام کند که میدان بزرگِ شهر به علت تشییع جنازه ام مسدود است،دکان ها تعطیل و رفت و آمد به کوچه ها محدودتر از همیشه شده و تمامی حیوانات شهر کیک و ساندیس به دست با صدای بوق و کرنا به خیابان ها ریخته اند.آنها خیلی زیادند - حیوانات را عرض می کنم - خیلی زیادند، اما دقیق نمی دانم چندتا هستند...

پ.ن: به تعدای نفر! جهت آموختن زبان آدمیزاد در راستای بیان پاره پاره هایی از دلتنگی های دل تنگمان نیازمندیم.

شنبه 4 آبان 1392 - 8:19:28 AM

ورود مرا به خاطر بسپار
عضویت در گوهردشت
رمز عبورم را فراموش کردم
نظر ها

http://www.gegli.com

ارسال پيام

یکشنبه 5 آبان 1392   11:35:55 AM

سلام . خلاصه این هم جز لاینفک زندگی ماست!!! یه گله گوسفند که آزاد بودن ! داشتن واسه قشلاق میرفتن آزاد و شاد بیخیال  از هر کشتاری....

http://cardinal.gegli.com

ارسال پيام

شنبه 4 آبان 1392   10:51:11 PM

خانم نیکی . متاسفم که عیش جنگل پیمایی تون با خوندن این صفحه منفض شد. راستی گله گوسفندان آزاد بودند یا راهیِ کشتارگاه؟؟؟

خانم بهاره . خیر مقدم. حق با شماست و انسان تنها موجودیست که این قاعده و قانونِ طبیعت رو نقض کرده و برهم میزند.

http://baharesh.gegli.com

ارسال پيام

شنبه 4 آبان 1392   10:21:37 PM

هیچ چیز در طبیعت برای خود زندگی نمیکند

رودخانه ها آب خود را مصرف نمیکنند

درختان میوه خود را نمی خورند

خورشید گرمای خود را استفاده نمیکند

ماه ، در ماه عسل شرکت نمیکند

گل ، عطرش را برای خود گسترش نمیدهد

نتیجه :

زندگی برای دیگران ، قانون طبیعت است . . .

http://www.gegli.com

ارسال پيام

شنبه 4 آبان 1392   2:48:37 PM

سلام  به داریوش عزیز و همه دوستان. امروز به واسطه یه کاری از مناطق بکر و زیبای جنگلی گذشتم تا هوایی به سرم بخوره و بعد از مدتها ذهنم از چیزای بد و ترسناک و زجرآور  آزاد شه ولی با دیدن نوشته های دوستان و نظراتشون جرات نمیکنم برم بیرون. جنازه و ریشو میش....!!!!! 

 راستی یه گله گوسفند هم دیدم !

زینب خانوم جای حرفی باقی نذاشتین آفرین.

http://cardinal.gegli.com

ارسال پيام

شنبه 4 آبان 1392   12:38:27 PM

مهم ایستادن بود...

 

 

مهم نبود کجا می رویم

ایستاده بودیم

و مهم

ایستادن بود؛

یک مشت گوسفند

پشت یک کامیون چرک و قدیمی

که می رفت به سمت کشتارگاه

هنگامه هویدا

http://cardinal.gegli.com

ارسال پيام

شنبه 4 آبان 1392   12:29:26 PM

مریم جان اینم یه شعر از رسول یونان که زبان حال منه تو این روزا با این صفحه پاره و مخاطبانش

این شهر...

این شهر

شهر قصه های مادر بزرگ نیست

که زیبا و آرام باشد

آسمانش را

هرگز آبی ندیده ام

من از اینجا خواهم رفت

و فرقی هم نمی کند

که فانوسی داشته باشم یا نه

کسی که می گریزد

از گم شدن نمی ترسد.

.

http://maryam2012.gegli.com

ارسال پيام

شنبه 4 آبان 1392   11:46:30 AM

بارانی مورب
در نیمروزی آفتابی
هیچ اتفاقی نیافتاده است
تنها تو رفته ای
اما من
قسم می خورم که این باران
بارانی معمولی نیست
حتما جایی دور

دریایی را به باد داده اند

"رسول یونان"

http://cardinal.gegli.com

ارسال پيام

شنبه 4 آبان 1392   11:04:17 AM

زینب بانو .

میبینم دستاتو اونجوری گرفتی جلو صورتت نگو این همه میترسی!!!

خوشحالم بعد از قریب به یکسال باز به این صفحه سر زدی. ممنون رفیق

آخرین مطالب


جان من است او


big bang


فانتزی بُعد یازدهم


its a mans


it takes



infinity


اولین قانون جهان


soridan


fantasy


نمایش سایر مطالب قبلی
آمار وبلاگ

375871 بازدید

247 بازدید امروز

264 بازدید دیروز

2171 بازدید یک هفته گذشته

Powered by Gegli Social Network (Gohardasht.com)

آخرين وبلاگهاي بروز شده

Rss Feed

Advertisements

Copyright ©2003-2020 Gegli Social Network (Gohardasht) - All Rights Reserved

Developed by Dr. Mohammad Hajarian

Powered by MainSystem